กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหลียงเฉินยืนอยู่หน้าห้องพักของสวี่ฉุน ยกมือเคาะประตู
ข้างในมีเสียงขยับหยุกหยิกเบา ๆ แล้วประตูก็ถูกเปิดออกอย่างระมัดระวังเป็นช่องแคบ ๆ ใบหน้าของสวี่ฉุนปรากฏตรงช่องประตู เต็มไปด้วยความระแวง
พอเห็นว่าเป็นเหลียงเฉิน เธอจึงเปิดช่องประตูกว้างขึ้นเล็กน้อย
“มีอะไรเหรอ?”
สวี่ฉุนเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของเหลียงเฉิน ก็รู้สึกได้ว่าตอนนี้อารมณ์เขาไม่ค่อยดี
“ทำไมนอนแล้วล่ะ?”
“เอ่อ ห้าทุ่มแล้วนะ?”
“……”
เหลียงเฉินเงียบไปสองวินาที “โค้ชไม่ได้บอกเธอว่าตารางชีวิตของผู้เล่นอาชีพมันต่างออกไปนิดหน่อยเหรอ?”
“ไม่ค่ะ...”