กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอไปถึง เหล่าอู๋ก็ขอห้องส่วนตัวขนาดใหญ่ พนักงานเสิร์ฟหญิงคนหนึ่งตามมาข้างหลังคอยแนะนำประวัติของภัตตาคารคฤหาสน์แดงพร่ำเพรื่อไม่หยุด เหลิ่งเส่าผู้เจนโลกรับเมนูมาดู
“นี่มันก็แค่อาหารเซี่ยงไฮ้ไม่ใช่เหรอ”
“ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ” พนักงานเสิร์ฟหญิงเผยรอยยิ้มแบบมืออาชีพมองเขา “อาหารเซี่ยงไฮ้มันก็คืออาหารเจียงเจ้ออยู่แล้ว ภัตตาคารคฤหาสน์แดงของเราเป็นอาหารเจียงเจ้อต้นตำรับสุด ๆ บลา ๆ ๆ……”
“งั้นมันก็ยังเป็นอาหารเซี่ยงไฮ้อยู่นั่นแหละ……”
เหลียงเฉินเลือกได้ตามใจสักที่นั่งแล้วนั่งลง ได้ยินเหลิ่งเส่าเบ่นพึมพำเบา ๆ จึงถามว่า “อาหารเซี่ยงไฮ้ไม่อร่อยเหรอ”
“ก็ไม่ถึงกับไม่อร่อย”
“มีอะไรเป็นเอกลักษณ์บ้าง”