เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เดิมตามแผนเกมนี้ถึงคิวเหลียงเฉินไปให้สัมภาษณ์ แต่เขามีธุระกะทันหัน พอแข่งเสร็จก็วิ่งตรงไปหลังเวที โอกาสจึงตกเป็นของเหลิ่งเส่าและคาร์ซา
พี่หม่าไม่ต้องพูดถึง สัมภาษณ์พี่หม่านี่แทบเป็นหายนะ
ฤดูกาลนี้ OMG ชนะมาขนาดนี้ พี่หม่าได้ขึ้นเวทีแค่สองครั้ง แถมแต่ละครั้งไม่ถึงห้านาทีก็จบ...
เหลียงเฉินกลับถึงห้องพักทีมก่อนส่งข้อความหาหลินเสี่ยวถง จากนั้นถอดเสื้อชุดแข่งทีมออก หยิบเสื้อยืดสีขาวออกมาจากกระเป๋าเปลี่ยน แล้วหยิบออกมาได้ทางประตูข้าง
ตอนนี้เวลาออกจากฐานแทบจะได้รับการปฏิบัติแบบผู้เล่นดาวเด่นประจำภูมิภาค ตั้งแต่ครั้งหนึ่งที่ออกไปซื้อของกับเสี่ยวอู่แล้วเดินแค่สองร้อยเมตรในห้างใช้เวลาสิบนาที ตอนนี้เวลาออกจากฐานเขาจึงต้องมีหมวกกับหน้ากากติดตัวแทบทุกครั้ง มาแข่งก็พกเสื้อมาเปลี่ยนเผื่อจำเป็น
ความจำเป็นมันก็มาแล้วไง
พอออกมาจากประตูข้างก็กวาดตามองรอบๆ ไม่เห็นแฟนสาวของตัวเอง จึงใส่หน้ากากแล้วเดินไปทางประตูหน้า พลางโทรหาแฟนสาว พอเลี้ยวผ่านมุมอับได้ไม่นาน โทรศัพท์ก็ถูกตัด สายตาเงยขึ้นก็เห็นแฟนสาวแยกตัวออกมาจากฝูงคนที่ทะลักออกทางประตูหน้า กำลังเดินมาทางเขา
ถึงเหลียงเฉินจะปิดหน้าปิดตามิดชิด แต่หลินเสี่ยวถงก็ยังจำเขาได้ในแวบเดียว
เหลียงเฉินยกมือขึ้นกำลังจะเรียก แต่หลินเสี่ยวถงโบกมือให้เขา
พอมาถึงตรงหน้า หลินเสี่ยวถงมองการแต่งตัวแปลกๆ ของเหลียงเฉินแล้วอดหัวเราะออกมาไม่ได้