กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในห้องส่วนตัวของร้านอาหารจีนแห่งหนึ่ง เจ้าของทีมสองคนกำลังรอใครบางคนอยู่
ทั้งสองกินอิ่มดื่มเต็มที่แล้ว ตอนนี้บนโต๊ะวางชุดน้ำชาประณีตชุดหนึ่ง ไออุ่นลอยอ้อยอิ่งออกมาจากรูระบายอากาศของกาดินม่วง ในห้องส่วนตัวที่ตกแต่งกลิ่นอายจีนโบราณ อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นชาจาง ๆ
เรื่องที่ต้องคุยกันก็คุยไปเกือบหมดแล้วระหว่างมื้ออาหาร สุดท้ายทั้งสองก็เห็นตรงกัน กลายเป็นข้อสรุปแบบประนีประนอม
เจ้าของใหญ่ที่แต่งตัวเรียบง่ายเหลือบดูนาฬิกา “งานเลี้ยงฉลองชัยน่าจะใกล้เลิกแล้วมั้ง?”
เจ้าของทีมคนรองก็ดูนาฬิกาเหมือนกัน “อืม สองชั่วโมงกว่าละ ก็น่าจะประมาณนั้น”