กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ประโยคสุดท้ายของเหลียงเฉินเท่ากับฉีกไพ่ในมือทั้งหมดของทุกคนทิ้งจนหมด
นอกจากกงจื่อเกอแล้ว สมาชิกทีมคนอื่น ๆ ต่างก็ก้มหน้า
สายตาของไวตามินวูบไหว ความอับอายอย่างรุนแรงทำให้เขาเผลอหน้าแดงขึ้นมา
ทุกคนเงียบเป็นใบ้ไป
ผ่านไปเนิ่นนาน
ไวตามินสูดหายใจเข้าลึก ๆ สองครั้ง
“ผมยอมรับว่านายพูดถูก... งั้นก็สู้! คนอื่นว่าไงบ้าง”
“ลุยแม่งเลย!”
“แย่งชิงอันดับหนึ่ง!”
“จัดไป ๆ!”