เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ก่วนเจ๋อหยวนถอนหายใจอย่างเสียดาย “เสี่ยวหู่ทำความผิดพลาด ไม่ควรหลบรังไหมนั่นเลย!”
“จำได้” ก็เอ่ยอย่างเสียดายว่า “ไม่รู้จะทำยังไง ในสถานการณ์แบบนั้นมันอาศัยปฏิกิริยาตอบสนองอัตโนมัติทั้งนั้น พอเห็นสกิลก็เผลอหลบโดยไม่ทันคิด เป็นเรื่องปกติมาก พูดได้แค่ว่ารายละเอียดจังหวะนี้ของเหลียงเฉินทำได้ดีเกินไป”
ก่วนเจ๋อหยวนพูดแทรก “ทั้งหมดมันคือเกมจิตวิทยา ผมสังเกตว่าเหลียงเฉินคนนี้เก่งเรื่องอ่านใจคนจริงๆ”
ตอนนั้นในช่องเสียงสื่อสารของ RNG เซียงกัวก็พูดเสียงดังเช่นกัน
“หลี่หยวนห้าว สมองมีน้ำหรือไง?”
“รังไหมมันไม่มีความเสียหายนะ กินเข้าไปก็ไม่ตาย!”
“ถ้านายบังรังไหมไว้ ฉันแปลงร่างกระโดดขึ้นไปบังเอลิสให้นาย นายก็รอดไง!”
เสี่ยวหู่ยิ้มแหยๆ “ฉันรู้ว่ารังไหมไม่มีความเสียหาย แค่ชั่วขณะไม่ทันมีปฏิกิริยาตอบสนอง”
เซียงกัวถอนหายใจหนักๆ อย่างจนใจ แล้วพูดว่า “คลื่นมินเนียนนี้ฉันกินเองนะ”
เสี่ยวหู่บอกว่า “กินเลย”