กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สองชั่วโมงต่อมา ทั้งสองคนเดินออกมาจากโรงหนังด้วยดวงตาแดงก่ำ
หนังเรื่องนี้เป็นหนังที่เยียวยาหัวใจมาก ใบหน้าเปื้อนยิ้มสดใสราวกับดวงอาทิตย์ดวงน้อยของไฮดี้ตัวน้อยสามารถเยียวยาจิตใจที่มืดมนทั้งหมดได้
ทั้งสองคนต่างนึกถึงยายที่เพิ่งจากไปได้ไม่นานโดยไม่ได้นัดกัน
เดินห้างกันอย่างไร้จุดหมายอย่างใบ้ ๆ อยู่พักหนึ่ง หลินเสี่ยวถงก็ถามขึ้นว่า “นายหยุดพักเมื่อไหร่?”
“อันนี้ไม่แน่นอน” เหลียงเฉินพูดด้วยเสียงขึ้นจมูกนิด ๆ “ถ้าชนะต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ กว่าจะได้หยุดสักสองสามวันก็คงราวเดือนกันยายน”
จากนั้นเขาก็ยิ้มทำเป็นสบาย ๆ “แต่ถ้าพรุ่งนี้แพ้ล่ะก็ มะรืนนี้คงได้หยุดพักเลย”
หลินเสี่ยวถงพูดว่า “พวกนายไม่ใช่ยังมีรอบคัดเลือกอีกเหรอ?”