กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“สวัสดีค่ะ เจอกันอีกแล้วนะ!”
เหลียงเฉินยืนอยู่กลางเวทีการแข่งขัน อวี๋ซวงเดินเข้ามาจับมือเขา
วันนี้้อวี๋ซวงกวาดทะลุสายชุดเดรสสีแดงสด ผมยาวรวบมัดไว้ด้านหลัง เผยให้เห็นลำคอเรียวยาวกับไหล่ผุดผ่อง หน้าผากมีผมหน้าม้าดัดลอนอ่อนๆ ห้อยลงมาหนึ่งช่อ ประกอบกับเมคอัพจัดจ้านทั้งหน้า ดูสวยสะดุดตาอย่างมีรสนิยม ทั่วทั้งตัวแผ่กลิ่นอายของหญิงสาวผู้มีเสน่ห์แบบผู้ใหญ่ออกมา
เหลียงเฉินเอ่ยสวัสดี แตะมือเธอเบาๆ
เห็นฝ่ายตรงข้ามจ้องตัวเองตาเป็นประกาย เหลียงเฉินก็ลูบหน้าตัวเอง “เป็นอะไรไป?”
ถ้าไม่ใช่เพราะบอกให้ช่างแต่งหน้าจัดการแค่ทรงผม เขาคงนึกว่าแป้งบนหน้าตัวเองหลุดร่วงไปแล้ว
อวี๋ซวงส่ายหน้ายิ้มๆ บอกว่าไม่มีอะไร ขอโทษด้วย พร้อมยื่นการ์ดคำถามมาให้ แต่ในใจกลับแปลกใจอยู่บ้าง