เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหลียงเฉินมองคำว่า "ชัยชนะ" ผุดขึ้นมาจากกลางฐานหลักของฝ่ายตรงข้ามที่ระเบิดไปแล้ว เขาถอนหายใจโล่งอก ปล่อยเมาส์และคีย์บอร์ด ร่างกายก็เกิดความรู้สึกว่างเปล่าคล้ายกับช่วงหลังยิงต่อเนื่องไม่หยุด
เหนื่อยก็เหนื่อยจริง ๆ
แต่ก็สะใจมากเหมือนกัน!
เขามองเวลาในคอมพิวเตอร์ 11:45
“อู๊วววววว!”
กงจื่อเกอวิ่งเข้ามาพร้อมร้องโหยหวน เอาแขนล็อกคอเหลียงเฉินจากด้านหลัง
“ชนะแล้วชนะแล้ว! พวกเฮาชนะแล้ว!”
ถึงจะเป็นแค่เกมจัดอันดับเกมเดียว แต่ไม่ว่าจะกงจื่อเกอหรือเหลียงเฉิน ต่างก็ไม่เคยผ่านการต่อสู้ที่ยืดเยื้อขนาดนี้มาก่อน ความรู้สึกถึงความสำเร็จที่ได้มาหลังดวลกันกว่าสามร้อยรอบการแข่งขันจนในที่สุดก็เอาชนะคู่แข่งได้นั้น บรรยายด้วยคำพูดได้ยาก
คนที่เหลือได้ยินเสียงก็พากันถอดหูฟังออกแล้วหันมามอง
หลิวชิงซงทำหน้าชวนงุนงง: “เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?”