กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ที่หก ชาวนาเหิงหยาง หลิวชิงซง เก้าร้อยแปดสิบ...”
“ที่เจ็ด พี่เฉิน เก้าร้อยเจ็ดสิบสาม...”
“เชี่ย! พวกแกสองคน!”
เมื่อเห็นผลแบบนี้ หลินเว่ยเสียงก็หงุดหงิด
สองวันก่อนเขายังได้เก้าร้อยกว่าคะแนนนิดหน่อย แต่สองวันต่อมากลับลดลง ห่างอีกสิบกว่าคะแนนก็ไม่ถึงเก้าร้อย
ตอนนั้นโค้ชไวตามินที่นั่งแนวหน้าก็หันกลับมาทันที สีหน้าจริงจังพูดว่า
“เสี่ยวเสียง นายไม่ต้องไปสนใจได้เสียของเกมจัดอันดับมากเกินไป”
“พวกนายเป็นผู้เล่นอาชีพแล้ว ถึงแม้อันดับสูงจะทำให้ความแข็งแกร่งของเกมสูงขึ้นและช่วยเรื่องการซ้อมได้บ้าง แต่อันดับในเกมจัดอันดับไม่ได้เป็นตัวแทนฝีมือทั้งหมดของพวกนาย เรื่องนี้พวกนายต้องจำไว้ให้ดี”