เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ครั้งแรกที่ได้ให้สัมภาษณ์ เหลียงเฉินรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย
มันต่างจากการแข่งเมื่อกี้ ตอนแข่งบนเวทีการแข่งขันมีทั้งตัวเองและคู่แข่งรวมสิบคน แถมเพื่อไม่ให้รบกวนสมาธิของผู้เล่น ระหว่างแข่งไฟบนเวทีการแข่งขันก็ไม่เปิด
แต่ตอนนี้มีแค่ตัวเองคนเดียว ยืนตัวคนเดียวอยู่บนเวทีการแข่งขัน ต้องเผชิญหน้ากับผู้ชมทั้งหมดใต้เวทีการแข่งขัน
แสงไฟสว่างจ้าสาดลงมาจากด้านหน้าบนเวทีการแข่งขัน ให้ความรู้สึกว่าทุกอย่างถูกเปิดเผยจนไม่มีที่ซ่อน กล้องถ่ายทอดสดจ่อตรงมาที่ใบหน้า ราวกับมีแว่นขยายจ่ออยู่ตรงหน้า รูขุมขนทุกจุดบนใบหน้าถูกขยายใหญ่ขึ้นร้อยเท่าให้คนอื่นจ้องมอง
ดีที่พิธีกรไม่ปล่อยให้เขาต้องยืนเหงาเกินไป
อวี๋ซวงในชุดกี่เพ้าสีขาว รูปร่างอรชร เดินขึ้นเวทีการแข่งขันมาหาเหลียงเฉิน
อวี๋ซวงยิ้มสดใสมีเสน่ห์ แล้วยื่นมือไปหาเหลียงเฉิน
“สวัสดีค่ะ สวัสดี ฉันอวี๋ซวงค่ะ เมื่อกี้คุณเล่นสองเกมได้ดีมากเลย!”
นี่ก็เป็นอีกคนที่ความสามารถด้านสังคมเต็มแม็กซ์
เหลียงเฉินพยักหน้าทักทาย แล้วจับมือกับเธอ