กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนกลับถึงบ้านก็เป็นเวลาสี่ทุ่มกว่าแล้ว
“วันนี้ไม่ใช่เริ่มหยุดพักแล้วเหรอ กลับมาดึกขนาดนี้ ไปทำอะไรมา?”
เหลียงผิงผู้เป็นพ่อที่ขับแท็กซี่ดูท่าทางก็เพิ่งกลับมาไม่นาน ตอนที่เหลียงเฉินเดินเข้าบ้าน เขากำลังเช็ดผมที่เปียกหมาดๆ ออกมาจากห้องน้ำ น่าจะเพิ่งอาบน้ำเสร็จ
“อ้อ เล่นบาสกับเพื่อนตอนกลางคืนมาหน่อย เสร็จแล้วก็เดินกลับมา ปล่อยกลิ่นเหงื่อให้หายหน่อย” เหลียงเฉินพูดพลางเปลี่ยนรองเท้าพลางยิ้ม
ถ้าเป็นตัวเองในอดีต รับรองว่าคงย้อนไปสักประโยค “ไม่ต้องมายุ่ง” แน่ ไม่มีทางอธิบายยืดยาวแบบนี้เด็ดขาด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการโกหกเพื่อปลอบใจพ่อ
คนเรามักรู้คุณค่าก็ต่อเมื่อได้สูญเสียไปแล้ว
เหลียงเฉินเคยสูญเสียมาแล้ว แต่โชคดีอย่างยิ่งที่ได้มันกลับคืนมา ชาตินี้เขาไม่อยากทำผิดซ้ำอีก