กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 633 อยู่ไปวัน ๆ รอวันตาย กับสะสมไว้รอวันเปล่งประกาย
จนถึงตอนนี้ ผู้บำเพ็ญสิบกว่าคนที่อยู่เรียนต่อถึงได้เข้าใจ
ที่แท้ไป๋ซือเมิ่งไม่ได้คิดทฤษฎีขอบเขตเข้าสู่เทวะออกโดยบังเอิญ เพราะโชคดีหรือมัวแต่เล่นสนุก
แต่นางได้ลองศึกษาทฤษฎีชุดใหม่ทั้งระบบจริง ๆ
ผู้บำเพ็ญที่ใจร้อนอยากรีบได้ผลจนรีบจากไป พวกนั้นมองเห็นแค่ใบไม้ที่บังตา เลยพลาดป่าทั้งผืนไปเสียแล้ว
คนที่เหลือจึงตั้งใจเรียนกับไป๋ซือเมิ่งมากขึ้น
ไป๋ซือเมิ่งเองก็พอใจกับจำนวนคนในตอนนี้มาก
ตอนแรกมีผู้บำเพ็ญหลายแสนคนอยากมาฟังนางสอน
พอไป๋ซือเมิ่งเห็นจำนวนคนก็ปวดหัวแล้ว