กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 620 มีเพียงท่านที่ทำได้
จูเซียวสั่วมองหลวงจีนชราอายุราวหกสิบเจ็ดสิบปีที่ดูไม่ค่อยคุ้นตาคนนั้น จนพูดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะ
“เจี้ย...เจี้ยคูหรือ?”
หลวงจีนชรายิ้ม “ข้าเอง อุบาสกจู ตั้งแต่แยกกันที่อำเภอซานจีครั้งนั้น ก็ผ่านมาหลายสิบปีแล้ว เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน คิดแล้วก็อดถอนใจไม่ได้”
“หลายสิบปีแล้ว...” จูเซียวสั่วรู้สึกใจหายอยู่บ้าง
ทั้งคำพูดและหน้าตาของเจี้ยคูทำให้จูเซียวสั่วรู้สึกอีกครั้งว่าเวลาผ่านไปมากแค่ไหนแล้ว
คนรอบตัวเขาล้วนเป็นผู้บำเพ็ญ แทบไม่มีคนธรรมดาอยู่เลย
อย่าว่าแต่หลายสิบปี ต่อให้ผ่านไปเป็นร้อยปี บนใบหน้าของคนเหล่านั้นก็มีร่องรอยความแก่เพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อย
เขาลืมไปแล้วว่าเวลาที่ผ่านไปส่งผลกับคนธรรมดาอย่างไร