กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 489 ตัวเจ้าในสายตาตัวเองและคนอื่น
จูเซียวสั่วฟังมาถึงตรงนี้ก็อึดอัดใจ แต่ไม่รู้จะพูดออกมาอย่างไร
บางที การปล่อยให้กุยอวิ๋นเฟิงหลุดพ้นไปเสียทีอาจเป็นสิ่งที่ถูกต้องก็ได้
ซ่างซ่านหว่อจือถ่มเลือดคั่งในปากออกจนหมด แล้วมองกุยอวิ๋นเฟิง
“ตาเฒ่ากุยอวิ๋น ที่เจ้าพูดมาน่ะ ถูกครึ่งผิดครึ่ง”
กุยอวิ๋นเฟิงมองซ่างซ่านหว่อจืออย่างสงสัย
“ที่บอกว่าโลกนี้มันไม่น่าอยู่ ข้าเห็นด้วยเต็มที่”
“หลายปีมานี้ ข้าเองก็เอาแต่ตกปลา ไม่สนใจเรื่องอะไร เพราะหมดหวังกับโลกนี้ไปนานแล้ว ไม่มีอะไรให้อาลัยอีก พูดตามตรง ถ้าไม่ใช่เพราะยังรอโอกาสเหมาะ ๆ ไม่ได้ ข้าก็คงตายให้มันจบ ๆ ไปนานแล้ว”
“แต่ว่า”