กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 412 ต่างคนต่างเดินตามทางของตน
พยัคฆ์ย่าเกล็ดดำทำให้เกิดลมหมุนขึ้นวูบหนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนร่างกลับเป็นซารู่เจียงอีกครั้ง
“เฉิงเฉียนหลง เจ้าคงรู้ดีว่าตอนที่สู้กับเจ้า ข้าออมมือไว้แล้ว ถ้าข้าปล่อยพลังบำเพ็ญขอบเขตคืนรากออกมาเต็มที่ ใช้ทั้งเวทต้นกำเนิดและวิชาอิทธิฤทธิ์ของอสูร ป่านนี้นครฉิวเซียนคงมีแต่เสียงร้องคร่ำครวญไปไกลนับพันลี้ จะยังสงบสุขอย่างตอนนี้ได้อย่างไร!”
เฉิงเฉียนหลงเหลือบมองนครฉิวเซียนที่ถูกลมปราณพัดจนพังยับเยิน แล้วหันมาจ้องซาต้าวจิ้งด้วยสายตาเย็นชา “เจ้าเรียกสภาพแบบนี้ว่าสงบสุขหรือ?”
ซาต้าวจิ้งหัวเราะหึ “อย่ามัวแต่จับผิดคำพูดเลย ข้าออมมือหรือไม่ เจ้ารู้อยู่แก่ใจ หรือว่าเจ้าอยากเห็นข้าใช้พลังเต็มที่ในนครฉิวเซียน?”