กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 393 ป้าหยาง
จูเซียวสั่วยังพยายามพูดเกลี้ยกล่อมด้วยความหวังดีต่อไป
“ครั้งก่อนที่ข้ามาพบท่าน ถ้าท่านยอมบำเพ็ญเซียน หยางหลินถิงก็คงไม่ตายเมื่อหลายปีก่อน เพราะฉะนั้นครั้งนี้ ไม่ว่าอย่างไรข้าก็ขอให้ท่านอย่าปล่อยโอกาสนี้หลุดมือไปอีก จะได้ไม่ต้องมาเสียใจทีหลัง”
“บำเพ็ญเซียนไปเพื่ออะไร ก็เพื่อให้ตัวเองมีโอกาสใช้ชีวิตอย่างสบายใจเต็มที่! ถ้าท่านเป็นเซียนแล้ว จะยังต้องมาทุกข์ใจกับเรื่องพวกนี้ได้อย่างไร”
ป้าหยางก้มหน้าเงียบ
จนลมพัดใบไม้ดังซ่า ๆ อยู่พักใหญ่ นางถึงพูดเบา ๆ ว่า
“เจ้าพูดถูก บำเพ็ญเซียนก็เพื่อให้ได้ใช้ชีวิตอย่างสบายใจเต็มที่”
“หืม?”
จูเซียวสั่วไม่เข้าใจว่าทำไมป้าหยางถึงเห็นด้วยและรู้สึกเข้าใจสิ่งที่เขาได้เรียนรู้จากการบำเพ็ญเซียนขนาดนี้
ป้าหยางพูดต่อ