กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 337 บทนำเถิงหวังจื่ออัน
“ขอบพระทัยฝ่าบาท”
จูเซียวสั่วคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า
“ที่นี่คือหอเถิงหวัง จึงใช้คำว่าเถิงหวังเป็นชื่อ ฝ่าบาททรงมีพระเมตตา มองราษฎรทุกคนเป็นบุตร และหวังให้ทุกคนอยู่กันอย่างสงบสุข จึงเติมคำว่าจื่ออัน ซึ่งหมายถึงบุตรที่อยู่เย็นเป็นสุข เพื่อยกย่องผลงานอันยิ่งใหญ่ที่น้อยคนนักจะทำได้ของฝ่าบาท ผู้น้อยจึงขอตั้งชื่อว่า ‘บทนำเถิงหวังจื่ออัน’ พ่ะย่ะค่ะ”
เฉิงเฉียนเผิงหลุดหัวเราะ “จูเซียวสั่ว เจ้าเขียนได้ยอดเยี่ยมขนาดนี้ แต่ตั้งชื่อได้ไม่เอาไหนเลยจริง ๆ เรียกว่า ‘บทนำเถิงหวังหมินอัน’ ที่หมายถึงราษฎรอยู่เย็นเป็นสุข ยังจะดีกว่า เอาเถอะ เราไม่กลับคำหรอก ในเมื่อเจ้าอยากใช้ชื่อนี้ ก็เรียกว่า ‘บทนำเถิงหวังจื่ออัน’ แล้วกัน”
“ขอบพระทัยฝ่าบาท”