กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 331 บทเพลงสุดท้าย
หม่าเป่าอิ๋งก้มหน้าลง ไม่ให้เหล่าคนใหญ่คนโตที่นั่งอยู่บนขั้นบันไดเห็นใบหน้าของนาง
เหวินทงเทียนมองใบหน้าของเฉิงชิงอิ๋ง ก่อนจะถอนหายใจด้วยความรู้สึกตื้นตัน
“โฉมขององค์หญิงชิงอิ๋งทำให้กระหม่อมเกิดแรงบันดาลใจ จนอดแต่งกลอนสักบทไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ”
เฉิงเฉียนเผิงเริ่มสนใจขึ้นมา
“โอ้? อริยปราชญ์แห่งอักษรมีบทกลอนชั้นยอดมาให้ชมอีกแล้วหรือ? เราอยากฟังอยู่พอดี!”
เหวินทงเทียนมองเฉิงชิงอิ๋งอีกครั้ง ก่อนจะหลับตา ขมวดคิ้วแล้วเดินช้า ๆ อย่างใช้ความคิด
“เห็นเมฆก็นึกถึงอาภรณ์... เห็นดอกไม้ก็นึกถึงโฉมงาม”
แค่กลอนวรรคแรกจบลง ทุกคนก็ต้องตะลึง
แม้แต่จูจิ่งเยว่กับเจ๋อชีเทาที่รู้ว่าเหวินทงเทียนมีเจตนาร้ายในการเปิดเผยใบหน้าของเฉิงชิงอิ๋ง ก็ยังอดนึกชื่นชมอยู่ในใจไม่ได้