เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 280 งานชุมนุมกวี
พอจูเซียวสั่วขึ้นไปชั้นต่อไป ก็ไม่มีใครกล้าเข้ามาหาเรื่องอีกแล้ว
แม้แต่บ่าวที่เฝ้าทางขึ้นบันไดก็ยังหลบให้ทันที ไม่พูดอะไรสักคำ
แขกคนอื่นในหอยิ่งพากันหลบตาจูเซียวสั่ว กลัวว่าอัจฉริยะด้านวรรณศิลป์คนนี้จะหมายตาตนเข้า แล้วทำให้ต้องขายหน้าเหมือนเจินเนี่ยนเอิน
เมื่อคนพวกนี้ไม่มาหาเรื่อง ต่างคนก็ต่างอยู่กันไป จูเซียวสั่วแค่แวะดูบทกวีบนเครื่องฉายภาพวิญญาณของแต่ละชั้น แล้วก็ก้าวยาว ๆ ขึ้นไปต่อ
ชั้นเก้าสิบเก้าเป็นชั้นบนสุดของหอเด็ดดาว
พอจูเซียวสั่วก้าวขึ้นมาถึงชั้นเก้าสิบเก้า ก็พบว่าบรรยากาศดูแปลก ๆ
ทั้งที่บนชั้นเก้าสิบเก้ามีคนอยู่ไม่น้อย แต่กลับมีแค่ไม่กี่คนที่คุยกันได้ตามสบาย ส่วนคนอื่นต่างทำหน้าเคร่งเครียดเหมือนกำลังเผชิญศัตรูตัวฉกาจ
ผู้บำเพ็ญชายหน้าตาธรรมดาคนหนึ่งลุกขึ้น ใบหน้าเคร่งขรึมไม่มีรอยยิ้มแม้แต่น้อย เขาประสานมือให้จูเซียวสั่วแล้วพูดว่า
“ข้าเหวินอี้เหอ คารวะศาสตราจารย์จู”