กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 278 ช่วยสหาย
จูเซียวสั่วเพิ่งก้าวขึ้นมาถึงชั้นที่หกสิบเจ็ด ก็ถูกคนกลุ่มหนึ่งล้อมไว้
ชายหนุ่มร่างท้วมคนหนึ่งในกลุ่มนั้นมีหัวโตหูใหญ่ เขาพูดขึ้นว่า
“เจ้าคือจูเซียวสั่วรึ?”
จูเซียวสั่วมองคนตรงหน้าที่ดูไม่มีใครเก่งสักคนแล้วก็ขี้เกียจจะพูดด้วย เขาเหลือบมองบทกวีบนเครื่องฉายภาพวิญญาณ ก่อนเดินตามคนรับใช้ตระกูลเหวินขึ้นไปต่อ
“จูเซียวสั่ว อย่างไรเจ้าก็เป็นถึงศาสตราจารย์ของสำนักศึกษา จะเสียมารยาทกับคนอื่นแบบนี้ได้อย่างไร?”
จูเซียวสั่วถอนหายใจ คิดในใจว่าตระกูลใหญ่ที่เสื่อมโทรมช่างเลี้ยงลูกหลานให้กลายเป็นพวกไร้ประโยชน์ที่เอาแต่เสเพลได้ง่ายจริง ๆ ทั้งวิธีขวางทางและคำพูด ล้วนไม่ใช้สมองเลยสักนิด