กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 230 โอสถเปิดชีพจรเม็ดสุดท้าย
“บำเพ็ญเซียนหรือ?”
ป้าหยางเบิกตากว้าง
“หมายความว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีกนานแสนนานใช่ไหม?”
จูเซียวสั่วลองคิดดู ตอนแรกเขากังวลมาตลอดว่าตัวเองจะมีอายุได้แค่แปดสิบปี แต่จนถึงตอนนี้ ยิ่งอยู่ไปอายุขัยก็ยิ่งยาวขึ้น ยังไม่มีทีท่าว่าจะตายในเร็ว ๆ นี้
ถ้าป้าหยางกลายเป็นผู้บำเพ็ญ เขาก็คงช่วยเหลือนางอยู่บ้าง
“อืม น่าจะอยู่ต่อได้อีกนานเลยละ เป็นอย่างไรบ้าง ป้าหยาง ดีใจไหม?”
ป้าหยางโบกมือ