เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 225 มาขอขมากันกลางดึก
พอได้ยิน จูเซียวสั่วก็มองจวงอวิ๋นอย่างอึ้งๆ
จวงอวิ๋นกลับยิ้ม เหมือนไม่ได้แปลกใจกับเรื่องนี้เท่าไรนัก
“ข้าเพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก แต่แม่นางตระกูลจ้าวคงไม่พูดโกหกหรอก ลูกบุญธรรมของข้า เรื่องในโลกนี้จะเป็นอย่างใจไปเสียทุกอย่างได้ยังไง? เจ้าผ่านเรื่องเป็นเรื่องตายมาตั้งกี่ครั้ง ที่วัดคงเซี่ยงก็ฝังคนรู้จักไปตั้งมากมาย เจ้าก็น่าจะเข้าใจแล้ว กินข้าวเถอะ”
หนานอวี่จิ้นตักน่องไก่มาโปะลงในชามจ้าวชุนหราน
“ขนาดไป๋ซือเมิ่งที่หัวไม่ค่อยดี ยังไม่พูดอะไร แล้วเจ้าจะพูดแทรกขึ้นมาทำไม! หน้าตาก็สวยขนาดนี้ ทำไมปากเจ้ามันถึงได้พล่อยนักวะ”
ซ่างซ่านฉิวเหอเองก็ส่ายหน้าอย่างจนใจ
“หน้าตาก็ดีอยู่หรอก เสียดายที่มีปาก”
จ้าวชุนหรานเสียใจอยู่บ้าง นางเม้มปากแล้วกินข้าวทีละคำเล็กๆ