เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 222 จอมศึก
ทั้งสี่คนนั่งลงในโถงใหญ่ของจวนแม่ทัพ
เฉิงเฉียนหลงนั่งตรงที่นั่งประธาน มองจั่วเจียงซาน เจ๋อชีเทา และซิวหงเหย่
แล้วถอนหายใจออกมา
“ข้าจำได้ว่าตอนที่พวกเจ้าตามข้าไปตีแคว้นอสูร พวกเจ้ายังเป็นเด็กหนุ่มกันอยู่เลย ไม่เจอกันหลายปีขนาดนี้ แก่กันแล้วเหมือนกันสินะ ตอนนั้นจั่วเจียงซานยังเป็นรองแม่ทัพ เข้ากับแม่ทัพใหญ่ไม่ได้ คอยมาขอให้ข้าตัดสินว่าใครถูกใครผิดอยู่เรื่อย ส่วนเจ๋อชีเทาก็วิ่งเข้าออกคลังทุกวัน พอว่างก็แอบหยิบอาวุธเวทไปสองชิ้น เอาไปตกรางวัลให้ทหารโดยไม่ขออนุญาต อ้อ ตอนนั้นซิวหงเหย่ยังบอกข้าด้วยว่า ถ้าตีนครอสูรได้ ให้ข้ายกหญิงสาวสกุลเฉิงสักคนให้เจ้า เฮ้อ ได้ยินว่าเหลนเจ้าถึงขอบเขตเทิดอดีตแล้วหรือ?”
“ท่านแม่ทัพเฉิง!”
“ท่านแม่ทัพเฉิง...”
พวกจั่วเจียงซานทั้งสามได้ฟังเฉิงเฉียนหลงพูดถึงเรื่องเก่า ๆ ก็อดเศร้าขึ้นมาไม่ได้