กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 216 บุกโจมตีอย่างหนัก
วันต่อมา ตอนที่ฟ้าใกล้มืด เฉินกู่โย่วก็กลับมาที่แท่นสูง
เขามองจูเซียวสั่วที่มีหิมะขาวปกคลุมไปทั้งตัว แล้วพูดว่า
“เจ้าเพิ่งอยู่ขอบเขตผลัดกระดูก ปล่อยให้ร่างกายทนหนาวแบบนี้ นานเข้าก็ทนไม่ไหวหรอก”
จูเซียวสั่วยังคงเงียบ ไม่มีอะไรอยากพูด
เขาเพียงจ้องจุดดำที่เริ่มปรากฏขึ้นไกลๆ
ฝูงหนูปีศาจที่ถอยไปตอนฟ้าสางทะลักออกมาอีกครั้ง จนเต็มทุ่งหิมะกว้างสุดสายตา
เฉินกู่โย่วยืนอยู่บนแท่นสูง มองหนูปีศาจที่วิ่งเข้ามาอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยด้วยสายตาเย็นชา
ใบหน้าของเหล่าทหารเต็มไปด้วยความอ่อนล้า แต่ก็ยังไม่มีใครกล้าผ่อนแรงแม้แต่น้อย
สนามรบก็เป็นแบบนี้