กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 163 ช่วยชีวิตตัวเอง
จูเซียวสั่วเห็นตะขอคู่มาอยู่ตรงหน้าดวงตาทั้งสองข้างแล้ว
ลมแรงที่พัดตามปลายตะขอมาถึงกับเฉือนขนตาของเขาขาดไปหลายเส้น
จูเซียวสั่วอดกลืนน้ำลายไม่ได้
เขามองศัตรูที่หยุดนิ่งอยู่ตรงหน้า หัวใจเต้นรัวขึ้นทันที กล้ามเนื้อเกร็งไปทั้งตัว
“เจ้าหนู ทำได้ดีมาก”
จูเซียวสั่วถอนหายใจอย่างโล่งอก
เป็นเสียงที่คุ้นเคย
ในที่สุดก็มาเสียที
“ขอบคุณท่านเจ้าสำนักที่ช่วยชีวิตข้า”