กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 156 ชื่ออำเภอที่ชวนสะดุดใจ
ตลอดทางที่เหลือเงียบมาก
ได้ยินแค่เสียงลมพัดหวีดหวิวผ่านหู
กับเสียงห่าวซั่วหัวกระอักเลือดออกมาสองสามคำเป็นพัก ๆ
ทั้งสามนั่งวิกผมยักษ์เดินทางอยู่ครึ่งวัน ในที่สุดก็มาถึงอำเภอหลานวา
สิ่งแรกที่จูเซียวสั่วรู้สึกเมื่อเห็นอำเภอหลานวาก็คือ ที่นี่โทรมเหลือเกิน
ถ้าไม่ได้เห็นกับตา เขาคงเชื่อได้ยากว่าหลานวาจะเป็นอำเภอเหมือนกับอำเภอซานจีและหวงโก่ว
ทั้งอำเภอคงมีคนอยู่ไม่ถึงหนึ่งแสนคนด้วยซ้ำ
ถนนเป็นทางดินเหลืองที่มีแต่หลุมบ่อ บ้านก็เป็นกระท่อมมุงฟางผุพังจนลมพัดลอดเข้าไปได้
จูเซียวสั่วอดพูดไม่ได้ว่า