กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 129 เดินหมากเสี่ยง
“เรื่องของข้าก็ถือเป็นบทเรียนให้เจ้าด้วย เวลาทำงานให้เบื้องบนก็เผื่อใจไว้บ้าง อย่าทำเหมือนข้าเมื่อก่อนที่พอได้ของดีอะไรมาก็ส่งขึ้นไปหมด ข้ารีดไถเอาผลประโยชน์ไปประจบเบื้องบน จนล่วงเกินผู้บำเพ็ญแทบทั้งนครฉิวเซียน สุดท้ายพอถึงคราวจะทิ้ง พวกเขาก็ทิ้งข้า ไม่พูดสักแอะ”
“แต่เบื้องบนก็จัดคนไปชิงตัวเจ้ามาแล้วไม่ใช่หรือ อย่างน้อยก็ช่วยให้เจ้ารอดชีวิตมาได้”
“หึ ถ้าเบื้องบนจัดคนมาชิงตัวข้าจริง ทำไมถึงมอบหมายงานให้เจ้า แทนที่จะมอบหมายให้ข้า? เจ้าเคยเห็นผู้บำเพ็ญขอบเขตเทิดอดีตนำผู้บำเพ็ญขอบเขตข่มปัจจุบันไปทำงานด้วยหรือ?”
“อะไรนะ?! ไม่ใช่เบื้องบน... แล้วเจ้าจะไปรู้จักผู้บำเพ็ญขอบเขตคืนรากได้อย่างไร?”
“เรื่องของคนผู้นั้นเจ้าไม่ต้องถาม ข้าไม่มีวันบอก”