กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 107 น้ำใจคนเปลี่ยนไปไม่เคยแน่นอน
ไป๋เซิ่นชิงเดินเข้ามาพูดกับจูเซียวสั่วว่า
“อาจารย์จู ข้าอยากให้ไป๋ซือเมิ่งย้ายชั้นเรียน ขอท่านอนุญาตด้วย”
จูเซียวสั่วมองไป๋เซิ่นชิงด้วยความสงสัย
“เพราะข้าจะเป็นลูกเขยของรุ่ยชินอ๋องหรือ?”
ไป๋เซิ่นชิงพูดพลางยิ้มว่า
“จะเป็นอย่างนั้นได้อย่างไร พออาจารย์จูแต่งเข้าจวนรุ่ยชินอ๋อง อนาคตก็มีแต่จะรุ่งเรือง ข้าดีใจกับท่านยังไม่ทันเลย เพียงแต่นครฉิวเซียนของเราอยู่ชายแดนทางเหนือ ติดกับแคว้นปีศาจ บ้านเมืองกันดาร ผู้คนก็ล้วนหัวแข็งไม่ยอมใคร ต่อไปคงไม่เหมาะจะคบหาสนิทสนมกับอาจารย์จูแล้ว”
จูเซียวสั่วไม่เข้าใจว่าทำไมพอรู้ว่าเขาจะเป็นลูกเขยจวนอ๋อง ท่าทีของนางถึงเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ
ไป๋เซิ่นชิงไม่เปิดโอกาสให้เขาถามต่อ นางพยักหน้าพลางยิ้ม แล้วเดินจากไปทันที