เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 46 ไม่ยอมก็ไม่มีประโยชน์หรอก
หนิวซื่อหลินนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง
เขากัดฟันพยักหน้าอย่างจนใจ โดยไม่สนสายตาร้อนรนของหนิวไต้หาว
ห้าส่วนพอดีกับขีดจำกัดที่เขายอมรับได้
จากนั้น จูเซียวสั่วก็พูดกับหม่าเป่าอิ๋งว่า
“ประมุขตระกูลหม่า ทางตระกูลหนิวคุยจบแล้ว พวกท่านจะว่าอย่างไร?”
ขนาดตระกูลหนิวยังยอมยกกิจการของตัวเองให้สามส่วน หม่าเป่าอิ๋งจึงรู้ว่าตระกูลหม่าคงดึงดันต่อไปไม่ได้แล้ว
“พวกเราขอแค่ร้านผ้ากับกิจการขนส่งของตระกูลหม่าทางตะวันตกของอำเภอ”
“ไม่ได้ แค่ร้านผ้าของตระกูลหม่าก็มีสัดส่วนถึงหนึ่งส่วนครึ่งของกิจการทั้งหมดในอำเภอซานจีแล้ว ถ้ารวมกิจการขนส่งเข้าไปก็เกินสองส่วน กิจการห้าส่วนที่เหลือในอำเภอซานจีต้องแบ่งกันระหว่างตระกูลจู หม่า และหยาง ตระกูลหม่าจะเอาไปถึงสองส่วนไม่ได้ เพราะฉะนั้น สิ่งที่ตระกูลหม่าจะได้มีแค่กิจการค้าผ้า เข้าใจหรือไม่?”
“จูเซียวสั่ว อย่าให้มันมากเกินไป!”