กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 23 เจี้ยคูเอ๋ย ถามให้น้อยลงสักสองคำเถอะ
เด็กหญิงคนนั้นพูดต่อว่า
“นอกจากร้องไห้แล้วเจ้าทำอะไรเป็นอีก! เรื่องแต่งงานของเรา เจ้าจะตกลงหรือไม่ตกลงก็บอกมาให้ชัด ๆ! ถึงตระกูลหยางของเราจะมีหนึ่งภรรยาหลายสามี แต่ท่านแม่บอกแล้วว่าข้าแต่งได้แค่เจ้าคนเดียว เจ้าไม่ต้องกลัวว่าจะถูกหลวงจีนรูปอื่นรังแก!”
พอได้ยินแบบนั้น เจี้ยคูก็หยุดร้องไห้จริง ๆ
เขาเอาจีวรที่ใหญ่จนคลุมตัวเขามิดมาเช็ดน้ำตากับน้ำมูก
“ตอนนี้ข้ายังไปกับเจ้าไม่ได้ ต้อง...ต้องรอคนคนหนึ่งก่อน”
“รอใครกัน ไปรอที่บ้านข้าไม่ได้หรือ! ถ้าเจ้าไม่กลับไปกับข้า ข้าก็ต้องถูกท่านแม่ตีก้น!”
“ท่านแม่เจ้าตีเจ็บไหม?”
เด็กหญิงมองเจี้ยคูด้วยสายตาดูแคลน
“อย่างเจ้าน่าจะเจ็บจนร้องไห้ไปทั้งวัน แต่ข้าไม่กลัวหรอก อย่างมากก็ร้องแค่ครึ่งวัน!”