กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 18 ผู้บำเพ็ญล้วนเป็นคนมีหน้ามีตา
จูอีซิววิ่งมาที่หน้าโถงตั้งศพ
“ท่านประมุขตระกูล เรือนหลังไฟไหม้ขอรับ เป็นความสะเพร่าของผู้น้อยเอง ขอท่านลงโทษด้วยขอรับ”
“ไฟไหม้? ตรงไหน?”
“ห้องที่เก็บศพพี่น้องของท่านขอรับ”
“ทำไมถึงสะเพร่าขนาดนี้! พี่น้องข้าเพิ่งตายไปแท้ ๆ! เอาศพพวกเขาออกมาได้หมดหรือไม่?”
“ไม่ได้ขอรับ ไฟแรงเกินไป พวกเราเอาออกมาได้แค่ศพของคนที่เป็นญาติกับจูอู่เต๋อขอรับ”
พอเซียวสั่วได้ยินก็ทำท่าเสียใจเล็กน้อย
“เฮ้อ ช่างเถอะ คนเรามาจากดิน สุดท้ายก็กลับคืนสู่ดิน ทุกอย่างผ่านไปแล้ว ตอนนำศพพ่อข้าไปฝัง ก็ฝังเถ้ากระดูกพวกเขาให้เรียบร้อยด้วย ส่วนโทษของเจ้า เอาไว้ค่อยว่ากัน ตอนนี้ข้าไม่มีอารมณ์”
“ขอรับ”