กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 215 ข้าเคยลงมือกับเจ้า
ในขณะที่ฉืออู่กำลังเตรียมตัวตอบคำถามท่านพ่อเซียวด้วยสีหน้าแข็งค้าง ทั้งประโยคที่ว่า ‘พ่อกลัวเจ้าจะรู้สึกอับอาย!’ และ ‘พ่อรู้สึกว่าครั้งนี้เจ้าช่างน่าอับอายเสียจริง’ ทันใดนั้นเฉียวหนานซีก็ปรากฏตัวขึ้นราวกับเทพยดาลงมาจุติ
“ท่านเจ้าตำหนัก ข้าน้อยมีเรื่องจะรายงานเจ้าค่ะ”
ใบหน้าที่แข็งค้างของฉืออู่ผ่อนคลายลง “กลับไปที่เรือนแล้วค่อยพูดกันช้า ๆ”
จากนั้นก็เหลือเพียงท่านพ่อเซียวและเผยจี้ที่ต่างมองหน้ากันไปมา
ท่านพ่อเซียวหัวเราะหึ ๆ สองครั้ง “จากไปไวเสียจริง”
เผยจี้กลั้นยิ้มพลางป้องมือคารวะท่านพ่อเซียว “ผู้น้อยขอตัวลาไปก่อนขอรับ”
ท่านพ่อเซียวรีบพยักหน้า “ไปเถิด ไปเถิด กลับบ้านไปเถิด”