เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 208 พวกเรามีคนหนุนหลัง
วันรุ่งขึ้น ปลายยามเซิน
ฉืออู่หาวออกมาคำหนึ่ง นางเดินทอดน่องไปตามทางเดินในหมู่บ้านอย่างเชื่องช้า
บนทางเดินเต็มไปด้วยชาวบ้าน ทุกคนต่างยิ้มแย้มแจ่มใสอย่างเป็นมิตร ในระหว่างที่เดินไปมานั้น ไม่มีผู้ใดเหลือบมองกลุ่มโจรภูเขากว่าร้อยคนที่นั่งอยู่กลางทางเดินแม้แต่น้อย
แม้ทุกคนจะไม่รู้ว่าฉืออู๋ใช้วิธีการใดทำให้เหล่าโจรภูเขาหวาดกลัวจนคุกเข่าลงไปได้ แต่สรุปแล้ววิกฤตโจรภูเขานี้ก็ถือว่าผ่านพ้นไปแล้ว
ทุกคนย่อมรู้สึกซาบซึ้งใจเป็นอย่างยิ่ง
“เสี่ยวอู่ อีกครู่พวกเราในหมู่บ้านจะจัดงานเลี้ยงบนถนน อีกประเดี๋ยวก็กินได้แล้ว”
“เสี่ยวอู่ อีกครู่ต้องไล่พวกโจรภูเขาเหล่านี้ไปอีกฝั่ง มันขวางทางที่พวกเราจะวางโต๊ะ”
“หัวหน้าหมู่บ้านเดิมบอกให้พี่ชายเจ้าเป็นคนจัดการว่าโจรภูเขาเหล่านี้ควรทำอย่างไร แต่พี่ชายเจ้าบอกว่าเจ้ามีหัวคิดมากกว่า พวกเราจึงรอเจ้าอยู่!”