กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 199 โจรป่าปล้นบ้านของเราไป
ฉืออู่มองดูรถม้าที่จากไปไกลขึ้นเรื่อย ๆ พลางถอนใจ “ช่างเยาว์วัยเสียจริง!”
เผยจี้: ............
“พี่สาว พวกเราจะไปที่ใดกัน?”
ฉืออู่มองดูท้องฟ้าที่เริ่มมืดสลัวลง “เดินไปตามทางเถิด อย่างไรเสียก็ยังมีเงินเก้าตำลึง เดินไปเรื่อย ๆ หากไปไม่ถึงเมืองถัดไป พวกเราก็ไปพักในป่าสักคืน
เจ้าหมูดำไปล่าสัตว์เหตุใดจึงยังไม่กลับมา?”
สิ้นเสียงของฉืออู่ เจ้าหมูดำก็คาบกระต่ายตัวอ้วนพีพุ่งออกมาจากป่าข้างทาง
ฉืออู่รำพึง “เจ้ายังคงกตัญญูที่สุด”
เจ้าหมูดำหรี่ตาอย่างดีใจ
ฉืออู่ตบหัวมัน “เจ้ากินเองเถิด น้ำลายเจ้าเยอะเหลือเกิน ข้ากินไม่ลง”