ตอนที่ 181 ข้าเป็นคนลักเล็กขโมยน้อยเช่นนั้นหรือ

ตอนที่ 181 ข้าเป็นคนลักเล็กขโมยน้อยเช่นนั้นหรือ

ฉืออู่สังหารคนจนพอใจแล้วจึงรู้สึกเหนื่อยล้า นางนอนหลับไปนานกว่าสองชั่วยามเต็มจึงลุกขึ้น

ยามนางหลับใหลไม่มีผู้ใดกล้ารบกวนนาง แม้แต่หมูดำของนางก็ยังมีคนนำอาหารไปให้จนอิ่มหนำจากระยะไกล

เผยจี้และหมูดำต่างจ้องตากันปริบ ๆ อยู่ในลานเรือนเพื่อรอคอยให้นางออกจากห้อง

“ไปเถิด ไปกินเนื้อย่างกัน ข้าหิวจนตาลายแล้ว”

เผยจี้ลุกขึ้นเดินตรงไปหานาง “นอนหลับสบายหรือไม่?”

นางเพิ่งตื่นนอน แววตายังคงเลื่อนลอย ทั้งร่างดูอ่อนโยนลงไปหลายส่วน นางพยักหน้าโดยไม่ได้เอ่ยสิ่งใด

เผยจี้โอบเอวนางไว้ เพื่อให้นางสามารถพิงกายเดินไปได้

ยามที่ทั้งสองมาถึงเวทีประลอง ทุกคนได้เตรียมอุปกรณ์สำหรับย่างเนื้อไว้พร้อมสรรพแล้ว แพะที่อยู่โดยรอบถูกนำขึ้นย่างบนเตา มีคนคอยพลิกตะแกรงอยู่ข้าง ๆ