กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 160 ข้ายอมแพ้
เบื้องหลังของเจียงอิ่นจือมีผู้คนทยอยปรากฏตัวออกมาอย่างต่อเนื่อง อีกทั้งยังมีหลายคนกำลังอุ้มเด็กอยู่ด้วย
ฉืออู่มองดูแล้วก็ขมวดคิ้วมุ่น
นอกจากคนไม่กี่คนที่ไร้วรยุทธ์แล้ว คนที่เหลือล้วนมีวรยุทธ์ไม่ต่ำต้อยเลย
เจียงอิ่นจือยิ้มเล็กน้อย “เจ้ายังไม่ได้บอกชื่อของเจ้าเลย”
“ฉืออู่”
“ไม่รู้จัก”
“เช่นนั้นเจ้าจะถามไปทำไม?”
“อย่างไรก็ต้องมีคำเรียกขาน”
ฉืออู่พยักหน้า นางปรือตาขึ้นมองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มเช่นกัน “ประลองกันหรือไม่?”