กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 110 ยามโกรธมักชอบฆ่าคน
ฉืออู่ก้าวเท้าเดินตามกงหลานอวี่เข้าไปยังโถงชั้นในของตำหนักคุนหนิง
ฉืออู่ดูไม่ออกว่าแท่นบรรทมของฮองเฮาทำจากไม้ชนิดใด รู้เพียงว่าบนแท่นนั้นแกะสลักเป็นรูปหงส์
อีกทั้งเตียงนี้ยังใหญ่ยิ่งนัก!
เหล่าสาวใช้และหมอหลวงล้อมรอบแท่นบรรทมนั้นไว้จนมิดชิด
หมอหลวงชราผู้ที่กล่าวชมฉืออู่อย่างบ้าคลั่งที่จวนกั๋วกงก็อยู่ที่นั่นด้วย ทันทีที่เขาเห็นฉืออู่ก็รีบเดินเข้ามาหา
“ท่านองค์หญิงประจำแคว้นมาแล้ว! ช่างดีเหลือเกิน! ท่านองค์หญิงรีบจับชีพจรให้ฮองเฮาเถิด!”
ผู้คนต่างถอยออกไปเล็กน้อย แล้วกล่าวพร้อมกันว่า “คารวะท่านองค์หญิง”
ฉืออู่ยอบกายคำนับไปทางแท่นบรรทม “ขอฮองเฮาทรงพระเกษมสำราญ”
ฮองเฮาใบหน้าซีดเผือดได้แต่โบกมือไปมา ไม่สามารถเอ่ยคำใดออกมาได้เลย