ตอนที่ 98 มีเพียงหนึ่งเดียวไม่ได้หรือ

ตอนที่ 98 มีเพียงหนึ่งเดียวไม่ได้หรือ?

คิ้วของกงอี้อันขมวดมุ่นยิ่งกว่าเดิม นางถอยหลังไปสองก้าว “เจ้า...เจ้า...เจ้าพูดอะไรนะ?”

ซูหวยมองนางพลางแค่นเสียงเย็นชา “หึ เจ้ายังตามมาเรียกข้าว่าบุรุษรักบุรุษอีก”

กงอี้อันรู้สึกว่าสถานการณ์เช่นนี้มันช่างประหลาดพิกล

“ก็ไม่ใช่ว่า... ใครจะไปรู้เล่าว่าเจ้าจะเก็บกดได้ถึงเพียงนี้?”

ซูหวยแค่นเสียงในลำคอสองครั้ง “อ้อ”

เขาแค่นเสียงต่อ “หึ ยังจะว่าข้าใจแคบอีกหรือ?

เหตุใดข้าต้องใจแคบ? หืม?”

กงอี้อันตะโกนสุดเสียง “เผยหลิงช่วยข้าด้วย!!” นางหมุนตัววิ่งหนีไปทันที

ซูหวยมองแผ่นหลังที่วิ่งจากไปพลางส่ายหน้าอย่างจนปัญญา