ตอนที่ 93 จิตใจดีขึ้นบ้างแล้วหรือยัง

ตอนที่ 93 จิตใจดีขึ้นบ้างแล้วหรือยัง?

ปลายยามอิ๋น ฉืออู่กลับถึงเรือนเฮิงอู๋

บิดาสกุลเซียวเฝ้ารออยู่ในโถงรับรองของเรือนนางมาตลอดทั้งคืน

เมื่อเห็นนางกลับมาในสภาพเปรอะเปื้อนคราบโลหิตทั่วร่าง ในใจเขาก็ยินดี ทว่าก็มีความประหลาดใจและกังวลใจอยู่บ้าง จึงลุกขึ้นยืนมองนางด้วยท่าทีทำอะไรไม่ถูก

“อู๋เอ๋อร์ เจ้า...เจ้าได้รับบาดเจ็บหรือไม่?”

ฉืออู่มองดูสองหัตถ์ที่เต็มไปด้วยคราบโลหิตของตนเอง แล้วกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “มิใช่เลือดของข้า”

บิดาสกุลเซียวรีบกล่าวต่อ “ต้องการให้ท่านพ่อไปช่วยเจ้าจัดการศพเหล่านั้นหรือไม่?”

เมื่อได้ยินดังนั้นฉืออู่ก็ชะงักงันไปครู่ใหญ่ นางจ้องมองนัยน์ตาของเขา พลันแย้มยิ้มออกมา “ไม่จำเป็น ไม่มีผู้ใดรู้ว่าเป็นฝีมือข้า”

บิดาสกุลเซียววางใจลง พยักหน้า “เช่นนั้นก็ดี เช่นนั้นก็ดี ถ้าเช่นนั้น...”

ฉืออู่กล่าวต่อ “ใกล้รุ่งสางแล้ว ท่านพ่อจงกลับไปพักผ่อนเถิด”