เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 87 พระชายากำลังจะสิ้นใจ
เมื่อถึงยามโหย่ว ฉืออู่ก็ขึ้นรถม้าเดินทางไปยังจวนราชันโยวโจว
สกุลเสิ่นเห็นสือจิ่วเป็นคนขับรถม้า จึงถามด้วยความสงสัยว่า “หนานซีเด็กคนนั้นเล่า? เหตุใดจึงไม่เห็นนาง?”
ฉืออู่กล่าวว่า “นางนำใบชาไปส่งให้อาจารย์ของข้าที่บ้าน ท่านเป็นคนแก่แล้ว มักจะขาดของพวกนี้ไม่ได้”
สกุลเสิ่นพยักหน้า จากนั้นกล่าวด้วยความกังวลว่า “เหตุใดเจ้าไม่บอกน้าน้า? จะส่งเพียงใบชากลับไปได้อย่างไร? เขาเลี้ยงดูเจ้ามาหลายปี พวกเราต้องขอบคุณเขาให้ดี!”
ฉืออู่ยิ้มกล่าวว่า “ไม่เป็นไร ท่านก็รู้ว่ายอดฝีมือเร้นกายเช่นเขา อารมณ์มักจะแปลกประหลาดนัก อีกทั้งยังไม่ใส่ใจพิธีรีตองจอมปลอมเหล่านี้ ท่านไม่ต้องเก็บมาใส่ใจ”
เมื่อได้ยินฉืออู่กล่าวเช่นนั้น สกุลเสิ่นก็รู้สึกว่ามีเหตุผล จึงวางใจลง
***