ตอนที่ 49 นำวิหคผีออกมา

ตอนที่ 49 นำวิหคผีออกมา

เผยจี้มาถึงก็พบเห็นภาพเหตุการณ์นี้เข้าพอดี

แสงอาทิตย์อัสดงที่สาดส่องลงมาเป็นจุด ๆ สะท้อนอยู่บนใบหน้าของนาง ทำให้คนทั้งคนของนางดูอ่อนโยนลงไปหลายส่วน

นางเอนกายอย่างเกียจคร้านอยู่บนเก้าอี้เอนนอน มือหนึ่งถือพัดเก่า ๆ มือหนึ่งถือถ้วยชา จิบเบา ๆ เป็นครั้งคราว

ขาเรียวยาวคู่นั้นไขว้ซ้อนกันและแกว่งไปมาเป็นระยะ

ดูเป็นคนไม่ทุกข์ไม่ร้อนอะไรเลย

ฉืออู่เงยหน้ามองผู้มาเยือน ลุกขึ้นยืนแล้วโค้งคำนับกล่าวว่า “คารวะท่านราชัน”

เผยจี้ไม่ได้ตอบรับนาง เพียงเดินตรงมาหานางอย่างไม่รีบร้อน ฉืออู่รู้สึกว่าเสียงฝีเท้าของเขาในสวนที่เงียบสงัดนี้ช่างดูน่าเกรงขามยิ่งนัก

เหตุใดละแวกนี้ถึงไม่มีคนอยู่อีกแล้ว?!