กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 45 ท่านราชัน ท่านจงยอมจำนนต่อข้าเถิด
ฉืออู่เพิ่งเอ่ยปากก็ต้องตกใจกับเสียงของตนเอง เสียงนั้นแหบพร่าอย่างยิ่ง ทั้งยังแฝงความเย้ายวนที่ปกติไม่เคยมี
เผยจี้สีหน้าไม่อาจคาดเดา น้ำเสียงแหบพร่าเย้ายวนประสาทสัมผัส กล่าวว่า “อืม?”
ร่างของฉืออู่สั่นสะท้านเล็กน้อย ก่อนกล่าวอีกว่า “ท่านราชัน ท่านเข้ามาใกล้ข้าอีกนิด”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เผยจี้กลับไม่หวั่นไหว แต่กลับจ้องมองฉืออู่อยู่เช่นนั้น
“ครานี้จะไม่ปล่อยโลหิต?”
ฉืออู่: ………………
ฉืออู่ไม่มีอารมณ์จะมาถกเถียงกับเขาเรื่องเหตุใดต้องปล่อยโลหิตเขา ไม่ปล่อยโลหิตตนเองอีกต่อไปแล้ว!
นางใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีโถมเข้าใส่เผยจี้ กระชากคอเสื้อเขา แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “ท่านราชัน ข้าน้อยล่วงเกินแล้ว”