กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 36 ท่านราชันโปรดจงดูให้มากหน่อยเถิด
“อ้อ ไม่มีอันใด”
ฉืออู่กล่าวจบก็นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบดุจสายลมว่า “ในเมื่อเป็นท่านราชัน เช่นนั้นผู้น้อยขอตัวกลับห้องไปนอนแล้ว ยามค่ำคืนน้ำค้างแรง ท่านราชันโปรดระวังอย่าให้เป็นหวัดไป
ท่านก็รีบพักผ่อนเถิด ผู้น้อยขอทูลลา”
กล่าวจบก็นางก็หมุนตัวเดินจากไปเช่นนั้นโดยตรง
เผยจี้หมุนตัวกลับไปมองเงาร่างที่เลือนหายไปในความมืดมิดยามค่ำคืน ความจนปัญญาบนใบหน้าถูกเก็บงำไป แทนที่ด้วยความโศกเศร้าล้ำลึกที่ก้นบึ้งของดวงตา
ความฉลาดของนางมักจะปรากฏออกมาได้ถูกที่ถูกเวลาเสมอ
ที่แท้ก็เพียงเพราะไม่อยากพัวพันกับเขามากเกินไปเท่านั้น
เผยจี้หน้าดำคร่ำเครียดหมุนตัวลงจากหลังคา
..........