กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 29 เจ้าควรดีใจเช่นนี้ตลอดไป
“ท่านราชัน ถึงแล้ว” อิ่นซื่อลงมาจากที่นั่งคนขับรถม้า ยืนอยู่ด้านข้างแล้วโค้งกายกล่าว
เผยจี้ส่งเสียง ‘อืม’ ในลำคอ ฉืออู่นำลงไปก่อน นางยืนอยู่ด้านข้างไม่ลืมที่จะยื่นมือออกไป รอคอยให้เผยจี้มาประคอง
เผยจี้เลิกม่านขึ้นก็เห็นมือนุ่มนิ่มราวกับหยกคู่นั้น ฝ่ามือหงายขึ้น รอคอยให้คนมาวางมือลงไป
เผยจี้ไม่รู้ว่าโทสะมาจากที่ใด คำพูดถากถางเสียดสีจึงหลุดออกมาเช่นนั้น
“เก็บกลับไปเสีย เปิ่นหวังพิการหรืออย่างไร? ถึงต้องให้เจ้าประคอง?”
ฉืออู่เก็บมือกลับแล้วถอยหลังไปหนึ่งก้าว ถอนหายใจกล่าวว่า “ได้ ๆ ๆ”
เผยจี้: ....................
................