ตอนที่ 18 มิใช่เช่นนั้นหรอก ในเมื่อท่านแย่งไปแล้ว

ตอนที่ 18 มิใช่เช่นนั้นหรอก ในเมื่อท่านแย่งไปแล้ว

จนกระทั่งยามเย็นของวันถัดมา อิ่นเอ้อร์ได้เสาะหาสถานที่ลับตาแห่งหนึ่ง ทุกคนจึงได้หยุดพักผ่อนกันเสียที

ฉืออู่มองดูเหล่าองครักษ์ลับที่นั่งยอง ๆ รวมกลุ่มกันเป็นก้อน ๆ แล้วถอนหายใจ “พวกเขาแบกเสบียงอาหารมากมายขนาดนี้บินอยู่ในป่าหรือไร?”

อิ่นซื่อกล่าวอย่างจนปัญญา “ซื้อมาจากเมืองใกล้ ๆ นี้ต่างหาก ใครจะแบกแพะหลายตัวบินอยู่บนฟ้ากันเล่า?”

ฉืออู่มองดูแพะย่างตรงหน้าแล้วกล่าว “เมื่อวานบอกพวกเจ้าแล้วว่าต้องกินเจสามวัน”

อิ่นเอ้อร์พ่นลมหายใจขุ่นออกมาแล้วกล่าว “เจ้าพูดมาตรง ๆ เถิด”

“ข้าอยากกินขาแพะย่าง สองขา”

คนทั้งกลุ่ม: .............

ครึ่งชั่วยามต่อมา ฉืออู่สมปรารถนา นางถือขาแพะย่างสองขาของตนไปหาต้นไม้ต้นหนึ่งแล้วนั่งลงลิ้มรส

หญิงสาวหน้าตาสะสวยผู้หนึ่งที่มีไอสังหารเต็มตัวเดินตรงมาหานาง