กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 15 นางต้องคิดหาทางแต่งเรื่อง
ฉืออู่ก้มตัวเข้าไปในรถม้า แล้วนั่งลงในจุดที่ห่างจากเผยจี้ไกลที่สุด
จากนั้นนางก็ชะงักงันไปชั่วครู่
นางรู้สึกว่าดวงตาที่งดงามที่สุดของเผยจี้ในยามนี้ เหตุใดจึงดูแดงก่ำเช่นนั้น
“ท่านราชัน ดวงตาของท่านแดงก่ำยิ่งนัก”
เผยจี้แค่นเสียงเย็นชาคราหนึ่ง เขาเลิกแขนเสื้อขึ้นแล้วยื่นข้อมือส่งไปทางนาง
“หากดมกลิ่นไม่ออก อย่างน้อยก็คงจับชีพจรเป็นกระมัง?”
ฉืออู่กล่าวอีกว่า “ท่านราชัน เสียงของท่านแหบพร่าแล้ว”
กล่าวจบไม่รอให้เผยจี้ตอบ นางก็วางมือของตนลงบนข้อมือของเผยจี้
ผ่านไปครู่หนึ่งฉืออู่กล่าวอย่างจริงจัง “โอ้! ไหมกระดูกเย้ายวน พิษร้ายแรงยิ่ง”