กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 11 อันที่จริง ข้าชอบใช้มีดสั้น
ฮูหยินเผยชี้ไปที่ฉืออู่แล้วระบายความโกรธออกมาชุดใหญ่ “ตาเฒ่าเซียว เจ้าเองก็ด้วย! เหตุใดจึงไม่เห็นสภาพนางเช่นนี้? ดูนางสิ! ถึงกับนอนอยู่ในจวนอ๋องผู้สำเร็จราชการที่ผู้คนพลุกพล่านเช่นนี้ได้ ดูแล้วช่างไม่รู้จักกาลเทศะเสียจริง!”
พระชายารองสวีหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาปิดปากไอสองครั้งแล้วกล่าวว่า “น้องสาวผู้นี้ดูงดงามถึงเพียงนี้ กลับเป็นองครักษ์ลับหรือ? ด้วยแขนขาเรียวบางเช่นนั้น จะถือดาบไหวหรือ?”
พระชายารองหลินก็หัวเราะกล่าวว่า “พี่หญิงสวีกล่าวได้ถูกต้องนัก ด้วยหน้าตาเช่นนาง จะเป็นองครักษ์ลับได้อย่างไรกัน?”