กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 3 ขอบใจสำหรับหมั่นโถวนั่น
ยามที่ฉืออู่ชำระล้างร่างกายสะอาดสะอ้านและมายืนอยู่เบื้องหน้าเฟิงโหลวอวี่อีกครั้ง เฟิงโหลวอวี่จึงได้มองเห็นใบหน้าของนางชัดเจน
เขาประหลาดใจเล็กน้อยที่นางงดงามถึงเพียงนี้ ทว่าก็รีบตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นเขาก็นึกขึ้นได้ว่าศิษย์ทั้งสามคนนั้นไม่ได้ติดตามนางมาด้วย
เขายิ้มค้างไปชั่วขณะหนึ่งแล้วเอ่ยว่า “เสี่ยวสือชี ศิษย์ทั้งสามคนนั้นเล่า?”
ฉืออู่กล่าวว่า “ฆ่าทิ้งแล้ว”
เฟิงโหลวอวี่ยิ่งยิ้มด้วยความพึงพอใจ ผ่านไปครู่ใหญ่กว่าจะหยุดเสียงหัวเราะได้
“ข้ายิ่งพึงพอใจในตัวเจ้ามากขึ้นทุกที เสี่ยวสือชี ต่อจากนี้จงติดตามข้าฝึกวรยุทธ์เถิด ภายหน้าอย่าได้ฆ่าคนพร่ำเพรื่อ การจะเพาะบ่มคนที่มีประโยชน์สักคนนั้นเป็นเรื่องที่สิ้นเปลืองแรงกายไม่น้อย”
ในเวลาต่อมาฉืออู่ติดตามเขาฝึกวรยุทธ์เป็นเวลาห้าปี ในปีที่สี่ฉืออู่มั่นใจอย่างยิ่งว่าตนสามารถเอาชนะเขาได้แล้ว ทว่ายังไม่เพียงพอที่จะสังหารคนอื่นที่เหลืออยู่