กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 465 วางกับดัก เชิญลงโอ่ง
เมื่อเห็นท่าทางทุกข์ใจอย่างหนักของสาวน้อย เฉินอวี่ก็ลูบศีรษะของเธอเบา ๆ
“ได้ งั้นฉันจะไล่พวกเขากลับไป”
“แต่ว่า… ครั้งนี้พี่ชายอาจจะใช้ลูกไม้นิดหน่อย พวกเขาอาจจะต้องเจ็บตัวกันบ้าง เธอ… ถือสาไหม?”
เจิ้งอวี้เข้าใจความหมายของเฉินอวี่ดี
ตอนที่สองคนนั้นออกจากเมืองหลวงไปในคราวก่อน มันง่ายดายเกินไป พวกเขาถึงได้ย่ามใจกล้ากลับมาที่นี่อีกครั้ง
มีเพียงทำให้พวกเขารู้สึกหวาดกลัวสถานที่แห่งนี้ ให้พวกเขามีความกลัวฝังใจกับที่นี่เท่านั้น ถึงจะไม่กล้าย่างกรายเข้ามาในเมืองหลวงอีก และไม่กล้าคิดเรื่องที่ไม่ควรคิดขึ้นมาอีก
“พี่ชาย ฉันขอแค่ให้พวกเขายังมีชีวิตอยู่ก็พอแล้ว”
“ได้ ฉันเข้าใจแล้ว”
ทางเลือกของเจิ้งอวี้ทำให้ในใจของเฉินอวี่รู้สึกสบายใจขึ้นมาไม่น้อย